அதிகாரம்: நன்றியில்செல்வம்
Wealth without Benefaction - Nandriyilselvam
குறள் இயல்: குடியியல்
Miscellaneous - Kudiyiyal
குறள் பால்: பொருட்பால்
குறள்:1001 வைத்தான்வாய் சான்ற பெரும்பொருள் அஃதுண்ணான்
செத்தான் செயக்கிடந்தது இல்

Who fills his house with ample store, enjoying none, Is dead. Nought with the useless heap is done.
குறள்:1002 பொருளானாம் எல்லாமென்று ஈயாது இவறும்
மருளானாம் மாணாப் பிறப்பு.

Who giving nought, opines from wealth all blessing springs, Degraded birth that doting miser's folly brings.
குறள்:1003 ஈட்டம் இவறி இசைவேண்டா ஆடவர்
தோற்றம் நிலக்குப் பொறை.

Who lust to heap up wealth, but glory hold not dear, It burthens earth when on the stage of being they appear.
குறள்:1004 எச்சமென்று என்எண்ணுங் கொல்லோ ஒருவரால்
நச்சப் படாஅ தவன்.

Whom no one loves, when he shall pass away, What doth he look to leave behind, I pray?.
குறள்:1005 கொடுப்பதூஉம் துய்ப்பதூஉம் இல்லார்க்கு அடுக்கிய
கோடியுண் டாயினும் இல்.

Amid accumulated millions they are poor, Who nothing give and nought enjoy of all they store.
குறள்:1006 ஏதம் பெருஞ்செல்வம் தான்துவ்வான் தக்கார்க்கொன்று
ஈதல் இயல்பிலா தான்.

Their ample wealth is misery to men of churlish heart, Who nought themselves enjoy, and nought to worthy men impart.
குறள்:1007 அற்றார்க்கொன்று ஆற்றாதான் செல்வம் மிகநலம்
பெற்றாள் தமியள்மூத் தற்று.

Like woman fair in lonelihood who aged grows, Is wealth of him on needy men who nought bestows.
குறள்:1008 நச்சப் படாதவன் செல்வம் நடுவூருள்
நச்சு மரம்பழுத் தற்று.

When he whom no man loves exults in great prosperity, 'Tis as when fruits in midmost of the town some poisonous tree.
குறள்:1009 அன்பொரீஇத் தற்செற்று அறநோக்காது ஈட்டிய
ஒண்பொருள் கொள்வார் பிறர்.

Who love abandon, self-afflict, and virtue's way forsake To heap up glittering wealth, their hoards shall others take.
குறள்:1010 சீருடைச் செல்வர் சிறுதுனி மாரி
வறங்கூர்ந் தனையது உடைத்து.

'Tis as when rain cloud in the heaven grows day, When generous wealthy man endures brief poverty