அதிகாரம்: மானம்
Honour - Maanam
குறள் இயல்: குடியியல்
Miscellaneous - Kudiyiyal
குறள் பால்: பொருட்பால்
குறள்:968

மருந்தோமற்று ஊன்ஓம்பும் வாழ்க்கை பெருந்தகைமை
பீடழிய வந்த இடத்து.


குறள் விளக்கம்
ஒருவனுடைய பெருந்தகைமை தன் சிறப்புக்கெட நேர்ந்த போது, அவன் உடம்பை மட்டும் காத்து வாழும் வாழ்க்கை சாவாமைக்கு மருந்தோ.

திரு மு.வரதராசனார் உரை (Mu.Varadharasanar Definition)
பெருந்தகைமை பீடு அழிய வந்த இடத்து - உயர்குடிப் பிறப்புத் தன்வலியாகிய மானம் அழியவந்துழி; ஊன் ஓம்பும் வாழ்க்கை மற்று மருந்தோ - இறத்தலொழிந்து பயனில்லாத உடம்பினைக் காக்கும் வாழ்க்கை பின்னும் இறவாமைக்கு மருந்தாமோ? ('மற்று' என்பது மேற்சொல்லிய இறப்பினை மாற்றி நின்றது. நற்குணங்கட்கு எல்லாம் இடனாதல் சிறப்புப்பற்றி, 'பெருந்தகைமை' என்றும், அவை எல்லாவற்றுள்ளும் அதற்கு வலியாதற் சிறப்புப்பற்றி, 'பீடு' என்றும், அஃது அழிந்தால் நின்ற வெற்றுடம்பு இழிக்கப்படுதலின், அதனை 'ஊன்' என்றும், பின்னால் இறத்தல் ஒருதலை என்பார் 'மருந்தோ' என்றும் கூறினார். மானத்தின் தொழில் அதற்கு இடனாகிய குடிப்பிறப்பின்மேல் நின்றது.)

TRANSLITERATION:
Marundhomatru Oonompum Vaazhkkai Perundhakaimai Peetazhiya Vandha Itaththu

TRANSLATION:
When high estate has lost its pride of honour meet, Is life, that nurses this poor flesh, as nectar sweet?.

MEANING IN ENGLISH:
For the high-born to keep their body in life when their honour is gone will certainly not prove a remedy against death.
மானம் - MORE KURAL..
குறள்:961 இன்றி அமையாச் சிறப்பின ஆயினும்
குன்ற வருப விடல்.

Though linked to splendours man no otherwise may gain, Reject each act that may thine honour's clearness stain.
குறள்:962 சீரினும் சீரல்ல செய்யாரே சீரொடு
பேராண்மை வேண்டு பவர்.

Who seek with glory to combine honour's untarnished fame, Do no inglorious deeds, though men accord them glory's name.
குறள்:964 தலையின் இழிந்த மயிரனையர் மாந்தர்
நிலையின் இழிந்தக் கடை.

Like hairs from off the head that fall to earth, When fall'n from high estate are men of noble birth.
குறள்:965 குன்றின் அனையாரும் குன்றுவர் குன்றுவ
குன்றி அனைய செயின்.

If meanness, slight as 'abrus' grain, by men be wrought, Though like a hill their high estate, they sink to nought.
குறள்:966 புகழ்இன்றால் புத்தேள்நாட்டு உய்யாதால் என்மற்று
இகழ்வார்பின் சென்று நிலை.

It yields no praise, nor to the land of Gods throws wide the gate: Why follow men who scorn, and at their bidding wait?.
குறள்:967 ஒட்டார்பின் சென்றொருவன் வாழ்தலின் அந்நிலையே
கெட்டான் எனப்படுதல் நன்று.

Better 'twere said, 'He's perished!' than to gain The means to live, following in foeman's train.
குறள்:968 மருந்தோமற்று ஊன்ஓம்பும் வாழ்க்கை பெருந்தகைமை
பீடழிய வந்த இடத்து.

When high estate has lost its pride of honour meet, Is life, that nurses this poor flesh, as nectar sweet?.
குறள்:969 மயிர்நீப்பின் வாழாக் கவரிமா அன்னார்
உயிர்நீப்பர் மானம் வரின்.

Like the wild ox that, of its tuft bereft, will pine away, Are those who, of their honour shorn, will quit the light of day.
குறள்:970 இளிவரின் வாழாத மானம் உடையார்
ஒளிதொழுது ஏத்தும் உலகு.

Who, when dishonour comes, refuse to live, their honoured memory Will live in worship and applause of all the world for aye!.