அதிகாரம்: வெஃகாமை
Not Coveting - Veqkaamai
குறள் இயல்: இல்லறவியல்
Domestic Virtue - Illaraviyal
குறள் பால்: அறத்துப்பால்
குறள்:176

அருள்வெஃகி ஆற்றின்கண் நின்றான் பொருள்வெஃகிப்
பொல்லாத சூழக் கெடும்.


குறள் விளக்கம்
அருளை விரும்பி அறநெறியில் நின்றவன், பிறனுடைய பொருளை விரும்பிப் பொல்லாத குற்றங்களை எண்ணினால் கெடுவான்.

திரு மு.வரதராசனார் உரை (Mu.Varadharasanar Definition)
அருள் வெஃகி ஆற்றின் கண் நின்றான் - அருளாகிய அறத்தை விரும்பி அதற்கு வழியாகிய இல்லறத்தின்கண் நின்றவன்; பொருள் வெஃகிப் பொல்லாத சூழக் கெடும் - பிறர் பொருளை அவாவி அதனை வருவிக்கும் குற்ற நெறிகளை எண்ணக் கெடும். (இல்லற நெறியில் அறிவு முதிர்ந்துழி அல்லது துறக்கப் படாமையின், அதனைத் துறவறத்திற்கு 'ஆறு' என்றார். கெடுதல்: இரண்டு அறமும் சேர இழத்தல். 'சூழ்ந்த துணையானே கெடும்' எனவே, செய்தால் கெடுதல் சொல்லாமையே பெறப்பட்டது.)

TRANSLITERATION:
Arulveqki Aatrinkan Nindraan Porulveqkip Pollaadha Soozhak Ketum

TRANSLATION:
Though, grace desiring, he in virtue's way stand strong, He's lost who wealth desires, and ponders deeds of wrong.

MEANING IN ENGLISH:
If he, who through desire of the virtue of kindness abides in the domestic state i.e., the path in which it may be obtained, covet (the property of others) and think of evil methods (to obtain it), he will perish.
வெஃகாமை - MORE KURAL..
குறள்:171 நடுவின்றி நன்பொருள் வெஃகின் குடிபொன்றிக்
குற்றமும் ஆங்கே தரும்.

With soul unjust to covet others' well-earned store, Brings ruin to the home, to evil opes the door.
குறள்:172 படுபயன் வெஃகிப் பழிப்படுவ செய்யார்
நடுவன்மை நாணு பவர்.

Through lust of gain, no deeds that retribution bring, Do they, who shrink with shame from every unjust thing.
குறள்:174 இலமென்று வெஃகுதல் செய்யார் புலம்வென்ற
புன்மையில் காட்சி யவர்.

Men who have conquered sense, with sight from sordid vision freed, Desire not other's goods, e'en in the hour of sorest need.
குறள்:175 அஃகி அகன்ற அறிவென்னாம் யார்மாட்டும்
வெஃகி வெறிய செயின்.

What gain, though lore refined of amplest reach he learn, His acts towards all mankind if covetous desire to folly turn?.
குறள்:176 அருள்வெஃகி ஆற்றின்கண் நின்றான் பொருள்வெஃகிப்
பொல்லாத சூழக் கெடும்.

Though, grace desiring, he in virtue's way stand strong, He's lost who wealth desires, and ponders deeds of wrong.
குறள்:177 வேண்டற்க வெஃகியாம் ஆக்கம் விளைவயின்
மாண்டற் கரிதாம் பயன்.

Seek not increase by greed of gain acquired; That fruit matured yields never good desired.
குறள்:178 அஃகாமை செல்வத்திற்கு யாதெனின் வெஃகாமை
வேண்டும் பிறன்கைப் பொருள்

What saves prosperity from swift decline? Absence of lust to make another's cherished riches thine!.
குறள்:179 அறனறிந்து வெஃகா அறிவுடையார்ச் சேரும்
திறன்அறிந் தாங்கே திரு.

Good fortune draws anigh in helpful time of need, To him who, schooled in virtue, guards his soul from greed.
குறள்:180 இறலீனும் எண்ணாது வெஃகின் விறல்ஈனும்
வேண்டாமை என்னுஞ் செருக்கு.

From thoughtless lust of other's goods springs fatal ill, Greatness of soul that covets not shall triumph still.