அதிகாரம்: நினைந்தவர்புலம்பல்
Sad Memories - Ninaindhavarpulampal
குறள் இயல்: கற்பியல்
The Post marital love - Karpiyal
குறள் பால்: காமத்துப்பால்
குறள்:1204

யாமும் உளேங்கொல் அவர்நெஞ்சத்து எந்நெஞ்சத்து
ஓஒ உளரே அவர்.


குறள் விளக்கம்
எம்முடைய நெஞ்சில் காதலராகிய அவர் இருக்கின்றாரே! ( அது போலவே) யாமும் அவருடைய நெஞ்சத்தில் நீங்காமல் இருக்கின்றோ‌மோ?.

திரு மு.வரதராசனார் உரை (Mu.Varadharasanar Definition)
(இதுவும் அது.) எம் நெஞ்சத்து அவர் ஓ உளரே - எம்முடைய நெஞ்சத்து அவர் எப்பொழும் உளரேயாய் இராநின்றார்; அவர் நெஞ்சத்து யாமும் உளேங்கொல் - அவ்வகையே அவருடைய நெஞ்சத்தும் யாமும் உளமாதுமோ, ஆகேமோ? (ஓகார இடைச்சொல் ஈண்டு இடைவிடாமை உணர்த்தி நின்றது. 'உளமாயும், வினை முடியாமையின் வாராராயினாரோ, அது முடிந்தும் இலமாகலின் வாராராயினாரோ?' என்பது கருத்து.)

TRANSLITERATION:
Yaamum Ulengol Avarnenjaththu Ennenjaththu Oo Ulare Avar

TRANSLATION:
Have I a place within his heart! From mine, alas! he never doth depart.

MEANING IN ENGLISH:
He continues to abide in my soul, do I likewise abide in his ?.
நினைந்தவர்புலம்பல் - MORE KURAL..
குறள்:1201 உள்ளினும் தீராப் பெருமகிழ் செய்தலால்
கள்ளினும் காமம் இனிது.

From thought of her unfailing gladness springs, Sweeter than palm-rice wine the joy love brings.
குறள்:1202 எனைத்தொனறு ஏனிதேகாண் காமம்தாம் வீழ்வார்
நினைப்ப வருவதொன்று ஏல்.

How great is love! Behold its sweetness past belief! Think on the lover, and the spirit knows no grief.
குறள்:1203 நினைப்பவர் போன்று நினையார்கொல் தும்மல்
சினைப்பது போன்று கெடும்.

A fit of sneezing threatened, but it passed away; He seemed to think of me, but do his fancies stray?.
குறள்:1204 யாமும் உளேங்கொல் அவர்நெஞ்சத்து எந்நெஞ்சத்து
ஓஒ உளரே அவர்.

Have I a place within his heart! From mine, alas! he never doth depart.
குறள்:1205 தம்நெஞ்சத்து எம்மைக் கடிகொண்டார் நாணார்கொல்
எம்நெஞ்சத்து ஓவா வரல்.

Me from his heart he jealously excludes: Hath he no shame who ceaseless on my heart intrudes?.
குறள்:1206 மற்றியான் என்னுளேன் மன்னோ அவரொடியான்
உற்றநாள் உள்ள உளேன்.

How live I yet? I live to ponder o'er The days of bliss with him that are no more.
குறள்:1207 மறப்பின் எவனாவன் மற்கொல் மறப்பறியேன்
உள்ளினும் உள்ளம் சுடும்.

If I remembered not what were I then? And yet, The fiery smart of what my spirit knows not to forget!.
குறள்:1208 எனைத்து நினைப்பினும் காயார் அனைத்தன்றோ
காதலர் செய்யும் சிறப்பு.

My frequent thought no wrath excites. It is not so? This honour doth my love on me bestow.
குறள்:1209 விளியுமென் இன்னுயிர் வேறல்லம் என்பார்
அளியின்மை ஆற்ற நினைந்து.

Dear life departs, when his ungracious deeds I ponder o'er, Who said erewhile, 'We're one for evermore'.
குறள்:1210 விடாஅது சென்றாரைக் கண்ணினால் காணப்
படாஅதி வாழி மதி.

Set not; so may'st thou prosper, moon! that eyes may see My love who went away, but ever bides with me.