அதிகாரம்: நாணுத்துறவுரைத்தல்
The Abandonment of Reserve - Naanuththuravuraiththal
குறள் இயல்: களவியல்
The Pre-marital love - Kalaviyal
குறள் பால்: காமத்துப்பால்
குறள்:1140

யாம்கண்ணின் காண நகுப அறிவில்லார்
யாம்பட்ட தாம்படா ஆறு.


குறள் விளக்கம்
யாம் பட்ட துன்பங்களைத் தாம் படாமையால் அறிவில்லாதவர் யாம் கண்ணால் காணுமாறு எம் எதிரில் எம்மைக்கண்டு நகைக்கின்றனர்.

திரு மு.வரதராசனார் உரை (Mu.Varadharasanar Definition)
(செவிலிக்கு அறத்தொடு நின்று வைத்து, 'யான் நிற்குமாறு என்னை' என்று நகையாடிய தோழியோடு புலந்து தன்னுள்ளே சொல்லியது,) யாம் கண்ணின்காண அறிவில்லார் நகுப - யாம் கேட்குமாறுமன்றிக் கண்ணாற் காணுமாறு எம்மை அறிவிலார் நகாநின்றார்; யாம் பட்ட தாம்படாவாறு - அவர் அங்ஙனஞ்செய்கின்றது யாம் உற்ற நோய்கள் தாம் உறாமையான். ('கண்ணின்' என்றது, முன் கண்டறியாமை உணர நின்றது. அறத்தொடு நின்றமை அறியாது வரைவு மாட்சிமைப்படுகின்றிலள் எனப் புலக்கின்றாள் ஆகலின், ஏதிலாளாக்கிக் கூறினாள். இது, நகாநின்று சேண்படுக்குந் தோழிக்குத் தலைமகன் கூறியதாங்கால், அதிகாரத்திற்கு ஏலாமை அறிக.)

TRANSLITERATION:
Yaamkannin Kaana Nakupa Arivillaar Yaampatta Thaampataa Aaru

TRANSLATION:
Before my eyes the foolish make a mock of me, Because they ne'er endured the pangs I now must drie.

MEANING IN ENGLISH:
Even strangers laugh (at us) so as to be seen by us, for they have not suffered.
நாணுத்துறவுரைத்தல் - MORE KURAL..
குறள்:1131 காமம் உழந்து வருந்தினார்க்கு ஏமம்
மடலல்லது இல்லை வலி.

To those who 've proved love's joy, and now afflicted mourn, Except the helpful 'horse of palm', no other strength remains.
குறள்:1132 நோனா உடம்பும் உயிரும் மடலேறும்
நாணினை நீக்கி நிறுத்து.

My body and my soul, that can no more endure, Will lay reserve aside, and mount the 'horse of palm'.
குறள்:1133 நாணொடு நல்லாண்மை பண்டுடையேன் இன்றுடையேன்
காமுற்றார் ஏறும் மடல்.

I once retained reserve and seemly manliness; To-day I nought possess but lovers' 'horse of palm'.
குறள்:1134 காமக் கடும்புனல் உய்க்கும் நாணொடு
நல்லாண்மை என்னும் புணை.

Love's rushing tide will sweep away the raft Of seemly manliness and shame combined.
குறள்:1135 தொடலைக் குறுந்தொடி தந்தாள் மடலொடு
மாலை உழக்கும் துயர்.

The maid that slender armlets wears, like flowers entwined, Has brought me 'horse of palm,' and pangs of eventide!.
குறள்:1136 மடலூர்தல் யாமத்தும் உள்ளுவேன் மன்ற
படல்ஒல்லா பேதைக்கென் கண்.

Of climbing 'horse of palm' in midnight hour, I think; My eyes know no repose for that same simple maid.
குறள்:1137 கடலன்ன காமம் உழந்தும் மடலேறாப்
பெண்ணின் பெருந்தக்க தில்.

There's nought of greater worth than woman's long-enduring soul, Who, vexed by love like ocean waves, climbs not the 'horse of palm'.
குறள்:1138 நிறையரியர் மன்அளியர் என்னாது காமம்
மறையிறந்து மன்று படும்.

In virtue hard to move, yet very tender, too, are we; Love deems not so, would rend the veil, and court publicity!.
குறள்:1139 அறிகிலார் எல்லாரும் என்றேஎன் காமம்
மறுகின் மறுகும் மருண்டு.

'There's no one knows my heart,' so says my love, And thus, in public ways, perturbed will rove.
குறள்:1140 யாம்கண்ணின் காண நகுப அறிவில்லார்
யாம்பட்ட தாம்படா ஆறு.

Before my eyes the foolish make a mock of me, Because they ne'er endured the pangs I now must drie.