அதிகாரம்: நாணுத்துறவுரைத்தல்
The Abandonment of Reserve - Naanuththuravuraiththal
குறள் இயல்: களவியல்
The Pre-marital love - Kalaviyal
குறள் பால்: காமத்துப்பால்
குறள்:1138

நிறையரியர் மன்அளியர் என்னாது காமம்
மறையிறந்து மன்று படும்.


குறள் விளக்கம்
இவர் நெஞ்சை நிறுத்தும் நிறை இல்லாதவர், மிகவும் இரங்கத்தக்கவர் என்று கருதாமல் காமம் மறைந்திருத்தலைக் கடந்து மன்றத்திலும் வெளிப்படுகின்றதே.

திரு மு.வரதராசனார் உரை (Mu.Varadharasanar Definition)
(காப்புச் சிறைமிக்குக் காமம் பெருகியவழிச் சொல்லியது.) நிறை அரியர் - இவர் நிறையால் நாம் மீதூர்தற்கு அரியர் என்று அஞ்சுதல் செய்யாது; மன் அளியர் என்னாது - மிகவும் அளிக்கத்தக்கார் என்று இரங்குதல் செய்யாது; காமம் மறை இறந்து மன்றுபடும் - மகளிர் காமமும் அவர் மறைத்தலைக் கடந்து மன்றின் கண்ணே வெளிப்படுவதாயிருந்தது.('என்னாது' என்பது முன்னும் கூட்டி மகளிர் என்பது வருவிக்கப்பட்டது. எச்ச உம்மை விகாரத்தால் தொக்கது. 'மன்று'என்பது தந்தை தன்னையரை நோக்கி. உலகத்துப் பெண் பாலார் காமத்து இயல்பு கூறுவாள் போன்று தன் காமம் பெருகியவாறும், இனிஅறத்தோடு நிற்றல் வேண்டும் என்பதும் குறிப்பால் கூறியவாறாயிற்று ).

TRANSLITERATION:
Niraiyariyar Manaliyar Ennaadhu Kaamam Maraiyirandhu Mandru Patum

TRANSLATION:
In virtue hard to move, yet very tender, too, are we; Love deems not so, would rend the veil, and court publicity!.

MEANING IN ENGLISH:
Even the Lust (of women) transgresses its secrecy and appears in public, forgetting that they are too chaste and liberal (to be overcome by it).
நாணுத்துறவுரைத்தல் - MORE KURAL..
குறள்:1131 காமம் உழந்து வருந்தினார்க்கு ஏமம்
மடலல்லது இல்லை வலி.

To those who 've proved love's joy, and now afflicted mourn, Except the helpful 'horse of palm', no other strength remains.
குறள்:1132 நோனா உடம்பும் உயிரும் மடலேறும்
நாணினை நீக்கி நிறுத்து.

My body and my soul, that can no more endure, Will lay reserve aside, and mount the 'horse of palm'.
குறள்:1133 நாணொடு நல்லாண்மை பண்டுடையேன் இன்றுடையேன்
காமுற்றார் ஏறும் மடல்.

I once retained reserve and seemly manliness; To-day I nought possess but lovers' 'horse of palm'.
குறள்:1134 காமக் கடும்புனல் உய்க்கும் நாணொடு
நல்லாண்மை என்னும் புணை.

Love's rushing tide will sweep away the raft Of seemly manliness and shame combined.
குறள்:1135 தொடலைக் குறுந்தொடி தந்தாள் மடலொடு
மாலை உழக்கும் துயர்.

The maid that slender armlets wears, like flowers entwined, Has brought me 'horse of palm,' and pangs of eventide!.
குறள்:1136 மடலூர்தல் யாமத்தும் உள்ளுவேன் மன்ற
படல்ஒல்லா பேதைக்கென் கண்.

Of climbing 'horse of palm' in midnight hour, I think; My eyes know no repose for that same simple maid.
குறள்:1137 கடலன்ன காமம் உழந்தும் மடலேறாப்
பெண்ணின் பெருந்தக்க தில்.

There's nought of greater worth than woman's long-enduring soul, Who, vexed by love like ocean waves, climbs not the 'horse of palm'.
குறள்:1138 நிறையரியர் மன்அளியர் என்னாது காமம்
மறையிறந்து மன்று படும்.

In virtue hard to move, yet very tender, too, are we; Love deems not so, would rend the veil, and court publicity!.
குறள்:1139 அறிகிலார் எல்லாரும் என்றேஎன் காமம்
மறுகின் மறுகும் மருண்டு.

'There's no one knows my heart,' so says my love, And thus, in public ways, perturbed will rove.
குறள்:1140 யாம்கண்ணின் காண நகுப அறிவில்லார்
யாம்பட்ட தாம்படா ஆறு.

Before my eyes the foolish make a mock of me, Because they ne'er endured the pangs I now must drie.