அதிகாரம்: நாணுத்துறவுரைத்தல்
The Abandonment of Reserve - Naanuththuravuraiththal
குறள் இயல்: களவியல்
The Pre-marital love - Kalaviyal
குறள் பால்: காமத்துப்பால்
குறள்:1137

கடலன்ன காமம் உழந்தும் மடலேறாப்
பெண்ணின் பெருந்தக்க தில்.


குறள் விளக்கம்
கடல் போன்ற காமநோயால் வருந்தியும், மடலேறாமல் துன்பத்தை பொருத்துக் கொண்டிருக்கும் பெண் பிறப்பை போல் பெருமை உடைய பிறவி இல்லை.

திரு மு.வரதராசனார் உரை (Mu.Varadharasanar Definition)
('பேதைக்கு என் கண் படல் ஒல்லா', என்பது பற்றி 'அறிவிலராய மகளிரினும் அஃது உடையராய ஆடவரன்றே ஆற்றற்பாலர்', என்றாட்குச் சொல்லியது.) கடல் அன்ன காமம் உழந்தும் மடல் ஏறாப் பெண்ணின் - கடல்போலக் கரையற்ற காம நோயினை அனுபவித்தும் மடலூர்தலைச் செய்யாது ஆற்றியிருக்கும் பெண் பிறப்புப்போல; பெருந்தக்கது இல் - மிக்க தகுதியுடைய பிறப்பு உலகத்து இல்லை. ('பிறப்பு விசேடத்தால் அவ்வடக்கம் எனக்கு இல்லையாகா நின்றது, நீ அஃது அறிகின்றிலை', என்பதாம், இத்துணையும் தலைமகன்

TRANSLITERATION:
Katalanna Kaamam Uzhandhum Mataleraap Pennin Perundhakka Thil

TRANSLATION:
There's nought of greater worth than woman's long-enduring soul, Who, vexed by love like ocean waves, climbs not the 'horse of palm'.

MEANING IN ENGLISH:
There is nothing so noble as the womanly nature that would not ride the palmyra horse, though plunged a sea of lust.
நாணுத்துறவுரைத்தல் - MORE KURAL..
குறள்:1131 காமம் உழந்து வருந்தினார்க்கு ஏமம்
மடலல்லது இல்லை வலி.

To those who 've proved love's joy, and now afflicted mourn, Except the helpful 'horse of palm', no other strength remains.
குறள்:1132 நோனா உடம்பும் உயிரும் மடலேறும்
நாணினை நீக்கி நிறுத்து.

My body and my soul, that can no more endure, Will lay reserve aside, and mount the 'horse of palm'.
குறள்:1133 நாணொடு நல்லாண்மை பண்டுடையேன் இன்றுடையேன்
காமுற்றார் ஏறும் மடல்.

I once retained reserve and seemly manliness; To-day I nought possess but lovers' 'horse of palm'.
குறள்:1134 காமக் கடும்புனல் உய்க்கும் நாணொடு
நல்லாண்மை என்னும் புணை.

Love's rushing tide will sweep away the raft Of seemly manliness and shame combined.
குறள்:1135 தொடலைக் குறுந்தொடி தந்தாள் மடலொடு
மாலை உழக்கும் துயர்.

The maid that slender armlets wears, like flowers entwined, Has brought me 'horse of palm,' and pangs of eventide!.
குறள்:1136 மடலூர்தல் யாமத்தும் உள்ளுவேன் மன்ற
படல்ஒல்லா பேதைக்கென் கண்.

Of climbing 'horse of palm' in midnight hour, I think; My eyes know no repose for that same simple maid.
குறள்:1137 கடலன்ன காமம் உழந்தும் மடலேறாப்
பெண்ணின் பெருந்தக்க தில்.

There's nought of greater worth than woman's long-enduring soul, Who, vexed by love like ocean waves, climbs not the 'horse of palm'.
குறள்:1138 நிறையரியர் மன்அளியர் என்னாது காமம்
மறையிறந்து மன்று படும்.

In virtue hard to move, yet very tender, too, are we; Love deems not so, would rend the veil, and court publicity!.
குறள்:1139 அறிகிலார் எல்லாரும் என்றேஎன் காமம்
மறுகின் மறுகும் மருண்டு.

'There's no one knows my heart,' so says my love, And thus, in public ways, perturbed will rove.
குறள்:1140 யாம்கண்ணின் காண நகுப அறிவில்லார்
யாம்பட்ட தாம்படா ஆறு.

Before my eyes the foolish make a mock of me, Because they ne'er endured the pangs I now must drie.