அதிகாரம்: உழவு
Farming - Uzhavu
குறள் இயல்: குடியியல்
Miscellaneous - Kudiyiyal
குறள் பால்: பொருட்பால்
குறள்:1039

செல்லான் கிழவன் இருப்பின் நிலம்புலந்து
இல்லாளின் ஊடி விடும்.


குறள் விளக்கம்
நிலத்திற்கு உரியவன் நிலத்தைச் சென்று பார்க்காமல் வாளா இருந்தால் அந் நிலம் அவனுடைய மனைவியைப் போல் வெறுத்து அவனோடு பிணங்கிவிடும்.

திரு மு.வரதராசனார் உரை (Mu.Varadharasanar Definition)
கிழவன் செல்லான் இருப்பின் - அந்நிலத்திற்குரியவன் அதன்கண் நாள்தோறும் சென்று பார்த்து அடுத்தன செய்யாது மடிந்திருக்குமாயின்; நிலம் இல்லாளின் புலந்து ஊடிவிடும் - அஃது அவன் இல்லாள் போலத் தன்னுள்ளே வெறுத்துப்பின் அவனோடு ஊடிவிடும். (செல்லுதல் - ஆகுபெயர். பிறரை ஏவியிராது தானே சேறல் வேண்டும் என்பது போதர, 'கிழவன்' என்றார். தன்கண் சென்று வேண்டுவன செய்யாது வேறிடத்திருந்தவழி மனையாள் ஊடுமாறுபோல என்றது அவன் போகம் இழத்தல் நோக்கி. இவை மூன்று பாட்டானும் அது செய்யுமாறு கூறப்பட்டது.)

TRANSLITERATION:
Sellaan Kizhavan Iruppin Nilampulandhu Illaalin Ooti Vitum

TRANSLATION:
When master from the field aloof hath stood; Then land will sulk, like wife in angry mood.

MEANING IN ENGLISH:
If the owner does not (personally) attend to his cultivation, his land will behave like an angry wife and yield him no pleasure.
உழவு - MORE KURAL..
குறள்:1031 சுழன்றும்ஏர்ப் பின்னது உலகம் அதனால்
உழந்தும் உழவே தலை.

Howe'er they roam, the world must follow still the plougher's team; Though toilsome, culture of the ground as noblest toil esteem.
குறள்:1032 உழுவார் உலகத்தார்க்கு ஆணிஅஃ தாற்றாது
எழுவாரை எல்லாம் பொறுத்து.

The ploughers are the linch-pin of the world; they bear Them up who other works perform, too weak its toils to share.
குறள்:1033 உழுதுண்டு வாழ்வாரே வாழ்வார்மற் றெல்லாம்
தொழுதுண்டு பின்செல் பவர்.

Who ploughing eat their food, they truly live: The rest to others bend subservient, eating what they give.
குறள்:1035 இரவார் இரப்பார்க்கொன்று ஈவர் கரவாது
கைசெய்தூண் மாலை யவர்.

They nothing ask from others, but to askers give, Who raise with their own hands the food on which they live.
குறள்:1036 உழவினார் கைம்மடங்கின் இல்லை விழைவதூஉம்
விட்டேம்என் பார்க்கும் நிலை.

For those who 've left what all men love no place is found, When they with folded hands remain who till the ground.
குறள்:1037 தொடிப்புழுதி கஃசா உணக்கின் பிடித்தெருவும்
வேண்டாது சாலப் படும்.

Reduce your soil to that dry state, When ounce is quarter-ounce's weight; Without one handful of manure, Abundant crops you thus secure.
குறள்:1038 ஏரினும் நன்றால் எருவிடுதல் கட்டபின்
நீரினும் நன்றதன் காப்பு.

To cast manure is better than to plough; Weed well; to guard is more than watering now.
குறள்:1039 செல்லான் கிழவன் இருப்பின் நிலம்புலந்து
இல்லாளின் ஊடி விடும்.

When master from the field aloof hath stood; Then land will sulk, like wife in angry mood.
குறள்:1040 இலமென்று அசைஇ இருப்பாரைக் காணின்
நிலமென்னும் நல்லாள் நகும்.

The earth, that kindly dame, will laugh to see, Men seated idle pleading poverty.