அதிகாரம்: இரவச்சம்
The Dread of Mendicancy - Iravachcham
குறள் இயல்: குடியியல்
Miscellaneous - Kudiyiyal
குறள் பால்: பொருட்பால்
குறள்:1061 கரவாது உவந்தீயும் கண்ணன்னார் கண்ணும்
இரவாமை கோடி உறும்.

Ten million-fold 'tis greater gain, asking no alms to live, Even from those, like eyes in worth, who nought concealing gladly give.
குறள்:1062 இரந்தும் உயிர்வாழ்தல் வேண்டின் பரந்து
கெடுக உலகியற்றி யான்.

If he that shaped the world desires that men should begging go, Through life's long course, let him a wanderer be and perish so.
குறள்:1063 இன்மை இடும்பை இரந்துதீர் வாமென்னும்
வன்மையின் வன்பாட்ட தில்.

Nothing is harder than the hardness that will say, 'The plague of penury by asking alms we'll drive away'
குறள்:1064 இடமெல்லாம் கொள்ளாத் தகைத்தே இடமில்லாக்
காலும் இரவொல்லாச் சால்பு.

Who ne'er consent to beg in utmost need, their worth Has excellence of greatness that transcends the earth.
குறள்:1065 தெண்ணீர் அடுபுற்கை ஆயினும் தாள்தந்தது
உண்ணலின் ஊங்கினிய தில்.

Nothing is sweeter than to taste the toil-won cheer, Though mess of pottage as tasteless as the water clear.
குறள்:1066 ஆவிற்கு நீரென்று இரப்பினும் நாவிற்கு
இரவின் இளிவந்த தில்.

E'en if a draught of water for a cow you ask, Nought's so distasteful to the tongue as beggar's task.
குறள்:1067 இரப்பன் இரப்பாரை எல்லாம் இரப்பின்
கரப்பார் இரவன்மின் என்று.

One thing I beg of beggars all, 'If beg ye may, Of those who hide their wealth, beg not, I pray'.
குறள்:1068 இரவென்னும் ஏமாப்பில் தோணி கரவென்னும்
பார்தாக்கப் பக்கு விடும்.

The fragile bark of beggary Wrecked on denial's rock will lie.
குறள்:1069 இரவுள்ள உள்ளம் உருகும் கரவுள்ள
உள்ளதூஉம் இன்றிக் கெடும்.

The heart will melt away at thought of beggary, With thought of stern repulse 'twill perish utterly.
குறள்:1070 கரப்பவர்க்கு யாங்கொளிக்கும் கொல்லோ இரப்பவர்
சொல்லாடப் போஒம் உயிர்.

E'en as he asks, the shamefaced asker dies; Where shall his spirit hide who help denies? .