அதிகாரம்: நெஞ்சொடுகிளத்தல்
Soliloquy - Nenjotukilaththal
குறள் இயல்: கற்பியல்
The Post marital love - Karpiyal
குறள் பால்: காமத்துப்பால்
குறள்:1241 நினைத்தொன்று சொல்லாயோ நெஞ்சே எனைத்தொன்றும்
எவ்வநோய் தீர்க்கும் மருந்து.

My heart, canst thou not thinking of some med'cine tell, Not any one, to drive away this grief incurable?.
குறள்:1242 காதல் அவரிலர் ஆகநீ நோவது
பேதைமை வாழியென் நெஞ்சு.

Since he loves not, thy smart Is folly, fare thee well my heart!.
குறள்:1243 இருந்துள்ளி என்பரிதல் நெஞ்சே பரிந்துள்ளல்
பைதல்நோய் செய்தார்கண் இல்.

What comes of sitting here in pining thought, O heart? He knows No pitying thought, the cause of all these wasting woes.
குறள்:1244 கண்ணும் கொளச்சேறி நெஞ்சே இவையென்னைத்
தின்னும் அவர்க்காணல் உற்று.

O rid me of these eyes, my heart; for they, Longing to see him, wear my life away.
குறள்:1245 செற்றார் எனக்கை விடல்உண்டோ நெஞ்சேயாம்
உற்றால் உறாஅ தவர்.

O heart, as a foe, can I abandon utterly Him who, though I long for him, longs not for me?.
குறள்:1246 கலந்துணர்த்தும் காதலர்க் கண்டாற் புலந்துணராய்
பொய்க்காய்வு காய்திஎன் நெஞ்சு.

My heart, false is the fire that burns; thou canst not wrath maintain, If thou thy love behold, embracing, soothing all thy pain.
குறள்:1247 காமம் விடுஒன்றோ நாண்விடு நன்னெஞ்சே
யானோ பொறேன்இவ் விரண்டு.

Or bid thy love, or bid thy shame depart; For me, I cannot bear them both, my worthy heart!.
குறள்:1248 பரிந்தவர் நல்காரென்று ஏங்கிப் பிரிந்தவர்
பின்செல்வாய் பேதைஎன் நெஞ்சு.

Thou art befooled, my heart, thou followest him who flees from thee; And still thou yearning criest: 'He will nor pity show nor love to me.'.
குறள்:1249 உள்ளத்தார் காத லவரால் உள்ளிநீ
யாருழைச் சேறியென் நெஞ்சு.

My heart! my lover lives within my mind; Roaming, whom dost thou think to find?.
குறள்:1250 துன்னாத் துறந்தாரை நெஞ்சத்து உடையேமா
இன்னும் இழத்தும் கவின்.

If I should keep in mind the man who utterly renounces me, My soul must suffer further loss of dignity.