அதிகாரம்: பொழுதுகண்டிரங்கல்
Lamentations at Eventide - Pozhudhukantirangal
குறள் இயல்: கற்பியல்
The Post marital love - Karpiyal
குறள் பால்: காமத்துப்பால்
குறள்:1221 மாலையோ அல்லை மணந்தார் உயிருண்ணும்
வேலைநீ வாழி பொழுது.

Thou art not evening, but a spear that doth devour The souls of brides; farewell, thou evening hour!.
குறள்:1222 புன்கண்ணை வாழி மருள்மாலை எம்கேள்போல்
வன்கண்ண தோநின் துணை.

Thine eye is sad; Hail, doubtful hour of eventide! Of cruel eye, as is my spouse, is too thy bride?.
குறள்:1223 பனிஅரும்பிப் பைதல்கொள் மாலை துனிஅரும்பித்
துன்பம் வளர வரும்.

With buds of chilly dew wan evening's shade enclose; My anguish buds space and all my sorrow grows.
குறள்:1224 காதலர் இல்வழி மாலை கொலைக்களத்து
ஏதிலர் போல வரும்.

When absent is my love, the evening hour descends, As when an alien host to field of battle wends.
குறள்:1225 காலைக்குச் செய்தநன்று என்கொல் எவன்கொல்யான்
மாலைக்குச் செய்த பகை.

O morn, how have I won thy grace? thou bring'st relief O eve, why art thou foe! thou dost renew my grief.
குறள்:1226 மாலைநோய் செய்தல் மணந்தார் அகலாத
காலை அறிந்த திலேன்.

The pangs that evening brings I never knew, Till he, my wedded spouse, from me withdrew.
குறள்:1227 காலை அரும்பிப் பகலெல்லாம் போதாகி
மாலை மலரும்இந் நோய்.

My grief at morn a bud, all day an opening flower, Full-blown expands in evening hour.
குறள்:1228 அழல்போலும் மாலைக்குத் தூதாகி ஆயன்
குழல்போலும் கொல்லும் படை.

The shepherd's pipe is like a murderous weapon, to my ear, For it proclaims the hour of ev'ning's fiery anguish near.
குறள்:1229 பதிமருண்டு பைதல் உழக்கும் மதிமருண்டு
மாலை படர்தரும் போழ்து.

If evening's shades, that darken all my soul, extend; From this afflicted town will would of grief ascend.
குறள்:1230 பொருள்மாலை யாளரை உள்ளி மருள்மாலை
மாயும்என் மாயா உயிர்.

This darkening eve, my darkling soul must perish utterly; Remembering him who seeks for wealth, but seeks not me.