அதிகாரம்: கூடாவொழுக்கம்
Imposture - Kootaavozhukkam
குறள் இயல்: துறவறவியல்
Ascetic Virtue - Thuravaraviyal
குறள் பால்: அறத்துப்பால்
குறள்:271 வஞ்ச மனத்தான் படிற்றொழுக்கம் பூதங்கள்
ஐந்தும் அகத்தே நகும்.

Who with deceitful mind in false way walks of covert sin, The five-fold elements his frame compose, decide within.
குறள்:272 வானுயர் தோற்றம் எவன்செய்யும் தன்னெஞ்சம்
தான்அறி குற்றப் படின்.

What gain, though virtue's semblance high as heaven his fame exalt, If heart dies down through sense of self-detected fault?.
குறள்:273 வலியில் நிலைமையான் வல்லுருவம் பெற்றம்
புலியின்தோல் போர்த்துமேய்ந் தற்று.

As if a steer should graze wrapped round with tiger's skin, Is show of virtuous might when weakness lurks within.
குறள்:274 தவமறைந்து அல்லவை செய்தல் புதல்மறைந்து
வேட்டுவன் புள்சிமிழ்த் தற்று.

'Tis as a fowler, silly birds to snare, in thicket lurks. When, clad in stern ascetic garb, one secret evil works.
குறள்:275 பற்றற்றேம் என்பார் படிற்றொழுக்கம் எற்றெற்றென்று
ஏதம் பலவுந் தரும்.

'Our souls are free,' who say, yet practise evil secretly, 'What folly have we wrought!' by many shames o'er-whelmed, shall cry.
குறள்:276 நெஞ்சின் துறவார் துறந்தார்போல் வஞ்சித்து
வாழ்வாரின் வன்கணார் இல்.

In mind renouncing nought, in speech renouncing every tie, Who guileful live,- no men are found than these of 'harder eye'.
குறள்:277 புறங்குன்றி கண்டனைய ரேனும் அகங்குன்றி
முக்கிற் கரியார் உடைத்து.

Outward, they shine as 'kunri' berry's scarlet bright; Inward, like tip of 'kunri' bead, as black as night.
குறள்:278 மனத்தது மாசாக மாண்டார் நீராடி
மறைந்தொழுகு மாந்தர் பலர்.

Many wash in hollowed waters, living lives of hidden shame; Foul in heart, yet high upraised of men in virtuous fame.
குறள்:279 கணைகொடிது யாழ்கோடு செவ்விதுஆங் கன்ன
வினைபடு பாலால் கொளல்.

Cruel is the arrow straight, the crooked lute is sweet, Judge by their deeds the many forms of men you meet.
குறள்:280 மழித்தலும் நீட்டலும் வேண்டா உலகம்
பழித்தது ஒழித்து விடின்.

What's the worth of shaven head or tresses long, If you shun what all the world condemns as wrong?.