அதிகாரம்: கல்லாமை
Ignorance - Kallaamai
குறள் இயல்: அரசியல்
Royalty - Arasiyal
குறள் பால்: பொருட்பால்
குறள்:401 அரங்கின்றி வட்டாடி யற்றே நிரம்பிய
நூலின்றிக் கோட்டி கொளல்.

Like those at draughts would play without the chequered square, Men void of ample lore would counsels of the learned share.
குறள்:402 கல்லாதான் சொற்கா முறுதல் முலையிரண்டும்
இல்லாதாள் பெண்காமுற் றற்று.

Like those who doat on hoyden's undeveloped charms are they, Of learning void, who eagerly their power of words display.
குறள்:403 கல்லா தவரும் நனிநல்லர் கற்றார்முன்
சொல்லா திருக்கப் பெறின்.

The blockheads, too, may men of worth appear, If they can keep from speaking where the learned hear!.
குறள்:404 கல்லாதான் ஒட்பம் கழியநன் றாயினும்
கொள்ளார் அறிவுடை யார்.

From blockheads' lips, when words of wisdom glibly flow, The wise receive them not, though good they seem to show.
குறள்:405 கல்லா ஒருவன் தகைமை தலைப்பெய்து
சொல்லாடச் சோர்வு படும்.

As worthless shows the worth of man unlearned, When council meets, by words he speaks discerned.
குறள்:406 உளரென்னும் மாத்திரையர் அல்லால் பயவாக்
களரனையர் கல்லா தவர்.

'They are': so much is true of men untaught; But, like a barren field, they yield us nought!.
குறள்:407 நுண்மாண் நுழைபுலம் இல்லான் எழில்நலம்
மண்மாண் புனைபாவை யற்று.

Who lack the power of subtle, large, and penetrating sense, Like puppet, decked with ornaments of clay, their beauty's vain pretence.
குறள்:408 நல்லார்கண் பட்ட வறுமையின் இன்னாதே
கல்லார்கண் பட்ட திரு.

To men unlearned, from fortune's favour greater-evil springs Than poverty to men of goodly wisdom brings.
குறள்:409 மேற்பிறந்தா ராயினும் கல்லாதார் கீழ்ப்பிறந்தும்
கற்றார் அனைத்திலர் பாடு.

Lower are men unlearned, though noble be their race, Than low-born men adorned with learning's grace.
குறள்:410 விலங்கொடு மக்கள் அனையர் இலங்குநூல்
கற்றாரோடு ஏனை யவர்.

Learning's irradiating grace who gain, Others excel, as men the bestial train.