அதிகாரம்: படர்மெலிந்திரங்கல்
Complainings - Patarmelindhirangal
குறள் இயல்: கற்பியல்
The Post marital love - Karpiyal
குறள் பால்: காமத்துப்பால்
குறள்:1161 மறைப்பேன்மன் யானிஃதோ நோயை இறைப்பவர்க்கு
ஊற்றுநீர் போல மிகும்.

I would my pain conceal, but see! it surging swells, As streams to those that draw from ever-springing wells.
குறள்:1162 கரத்தலும் ஆற்றேன்இந் நோயைநோய் செய்தார்க்கு
உரைத்தலும் நாணுத் தரும்.

I cannot hide this pain of mine, yet shame restrains When I would tell it out to him who caused my pains.
குறள்:1163 காமமும் நாணும் உயிர்காவாத் தூங்கும்என்
நோனா உடம்பின் அகத்து.

My soul, like porter's pole, within my wearied frame, Sustains a two-fold burthen poised, of love and shame.
குறள்:1164 காமக் கடல்மன்னும் உண்டே அதுநீந்தும்
ஏமப் புணைமன்னும் இல்.

A sea of love, 'tis true, I see stretched out before, But not the trusty bark that wafts to yonder shore.
குறள்:1165 துப்பின் எவனாவர் மன்கொல் துயர்வரவு
நட்பினுள் ஆற்று பவர்.

Who work us woe in friendship's trustful hour, What will they prove when angry tempests lower?.
குறள்:1166 இன்பம் கடல்மற்றுக் காமம் அஃதடுங்கால்
துன்பம் அதனிற் பெரிது.

A happy love 's sea of joy; but mightier sorrows roll From unpropitious love athwart the troubled soul.
குறள்:1167 காமக் கடும்புனல் நீந்திக் கரைகாணேன்
யாமத்தும் யானே உளேன்.

I swim the cruel tide of love, and can no shore descry, In watches of the night, too, 'mid the waters, only I!.
குறள்:1168 மன்னுயிர் எல்லாம் துயிற்றி அளித்திரா
என்னல்லது இல்லை துணை.

All living souls in slumber soft she steeps; But me alone kind night for her companing keeps!.
குறள்:1169 கொடியார் கொடுமையின் தாம்கொடிய விந்நாள்
நெடிய கழியும் இரா.

More cruel than the cruelty of him, the cruel one, In these sad times are lengthening hours of night I watch alone.
குறள்:1170 உள்ளம்போன்று உள்வழிச் செல்கிற்பின் வெள்ளநீர்
நீந்தல மன்னோஎன் கண்.

When eye of mine would as my soul go forth to him, It knows not how through floods of its own tears to swim.