அதிகாரம்: கண்ணோட்டம்
Benignity - Kannottam
குறள் இயல்: அரசியல்
Royalty - Arasiyal
குறள் பால்: பொருட்பால்
குறள்:571 கண்ணோட்டம் என்னும் கழிபெருங் காரிகை
உண்மையான் உண்டிவ் வுலகு.

Since true benignity, that grace exceeding great, resides In kingly souls, world in happy state abides.
குறள்:572 கண்ணோட்டத் துள்ளது உலகியல் அஃதிலார்
உண்மை நிலக்குப் பொறை.

The world goes on its wonted way, since grace benign is there; All other men are burthen for the earth to bear.
குறள்:573 பண்என்னாம் பாடற்கு இயைபின்றேல் கண்என்னாம்
கண்ணோட்டம் இல்லாத கண்.

Where not accordant with the song, what use of sounding chords? What gain of eye that no benignant light affords?.
குறள்:574 உளபோல் முகத்தெவன் செய்யும் அளவினால்
கண்ணோட்டம் இல்லாத கண்.

The seeming eye of face gives no expressive light, When not with duly meted kindness bright.
குறள்:575 கண்ணிற்கு அணிகலம் கண்ணோட்டம் அஃதின்றேல்
புண்ணென்று உணரப் படும்.

Benignity is eyes' adorning grace; Without it eyes are wounds disfiguring face.
குறள்:576 மண்ணோ டியைந்த மரத்தனையர் கண்ணோ
டியைந்துகண் ணோடா தவர்.

Whose eyes 'neath brow infixed diffuse no ray Of grace; like tree in earth infixed are they.
குறள்:577 கண்ணோட்டம் இல்லவர் கண்ணிலர் கண்ணுடையார்
கண்ணோட்டம் இன்மையும் இல்.

Eyeless are they whose eyes with no benignant lustre shine; Who've eyes can never lack the light of grace benign.
குறள்:578 கருமம் சிதையாமல் கண்ணோட வல்லார்க்கு
உரிமை உடைத்திவ் வுலகு.

Who can benignant smile, yet leave no work undone; By them as very own may all the earth be won.
குறள்:579 ஒறுத்தாற்றும் பண்பினார் கண்ணும்கண் ணோடிப்
பொறுத்தாற்றும் பண்பே தலை.

To smile on those that vex, with kindly face, Enduring long, is most excelling grace.
குறள்:580 பெயக்கண்டும் நஞ்சுண் டமைவர் நயத்தக்க
நாகரிகம் வேண்டு பவர்.

They drink with smiling grace, though poison interfused they see, Who seek the praise of all-esteemed courtesy.